In Goedereede leeft iets bijzonders. Een groep inwoners zet zich in voor het stadje waar mensen elkaar blijven zien. Letterlijk en figuurlijk. Onder de noemer ‘Ommekieke naer mekaore’ denken ze samen na over hoe het dorp warm en leefbaar blijft voor jong en oud. Zou dit ook iets zijn voor jouw dorp? Laat je inspireren! We spreken drie geboren en getogen Goereeërs van de projectgroep.
“Ik ben een echte Goereeër. Ik ben geboren op het Havenhoofd en ben na mijn bruiloft in Goedereede gaan wonen. Vanuit mijn jarenlange ervaring in dorpshuis Oostdam weet ik hoe belangrijk een centrale ontmoetingsplek is.”
“Ik ben al 70 jaar inwoner van Goedereede. Na mijn pensionering probeer ik mij op verschillende plekken in te zetten. Sinds kort ben ik voorzitter van de stadsraad. We zetten ons in voor de leefbaarheid van de gemeenschap.”
“Ik werk als praktijkopleider bij een ggz-instelling. Mentale gezondheid is daar een belangrijk thema. Daarom sluit ik me graag aan bij dit initiatief.”
“Je leeft met elkaar, niet naast elkaar,” begint Adam. “Een hechte buurt is geen verzameling huizen, maar mensen die op elkaar letten. Omzien naar elkaar is voor ons de kern van een warme gemeenschap. Het gaat over aandacht voor elkaar, niet alleen als er iets misgaat, maar ook in het gewone, dagelijkse leven.” Elza vult aan: “Het zit in praktische en sociale dingen. Een klusje doen, de hond uitlaten, even een praatje maken. Dat kan een groot verschil maken.” Lieske benadrukt dat het vooral niet te ingewikkeld hoeft te zijn: “Door met elkaar in contact te blijven, voorkom je dat mensen afglijden in eenzaamheid of dat problemen pas opvallen als het te laat is.”
Het gezelschap hoopt dat Goedereede een plek blijft waarin mensen zich gezien voelen. Lieske wil vooral behouden wat er is. “Vroeger keek je vanzelfsprekend om naar je buren. Ook de Goereese samenleving is wat dat betreft veranderd. Daarom verdient dat punt vernieuwde aandacht. Anders raken we het kwijt.” Elza merkt dat mensen vaak zeggen: ‘ik doe al genoeg’. “Maar vaak doen we dat voor mensen die we kennen. Er zijn ook mensen die je nooit ziet. Die raken uit beeld.” Om dit voor elkaar te krijgen, focust de stadsraad zich op drie thema’s: een dorpshuiskamer, een levensvatbare dorpswinkel en het opzetten van zogenaamde voorzorgcirkels.
De sluiting van de winkel is voor velen in Goedereede een gemis. Niet alleen verdween een plek om boodschappen te doen, maar ook een sociale ontmoetingsplek. “Sinds de sluiting is het daar stil geworden,” vertelt Adam. Voor ouderen is het gemis misschien nog wel groter dan voor jongeren. Lieske zegt daarover: “Zelf mis ik de kleine dingen, zoals even een vers broodje halen. Maar ouderen missen hun zelfstandigheid. Ook al koop je maar twee potjes jam, het gevoel dat je zélf kiest en gaat, is belangrijk.”
Toch beseffen de Goereeërs dat terugbrengen van de winkel geen eenvoudige opgave is. Adam: “Als we iets nieuws willen starten, dan moet dat door samen te werken. Het moet financieel haalbaar en toekomstbestendig zijn.”
Verenigingsgebouw Oostdam is volgens de stadsraad een perfecte plek voor een dorpshuiskamer. Het gebouw ligt centraal, heeft een grote foyer, verse koffie en een warme uitstraling. “Er gebeurt al veel: van bruiloften tot begrafenissen,” vertelt Elza. “Maar op doordeweekse dagen is het gebouw dicht, tenzij er een activiteit gepland is.” Het idee is dat Oostdam vaker open kan zijn als plek waar iedereen welkom is.
Voorzorgcirkels zijn bedoeld om als buurt iets te betekenen voor elkaar voordat professionele ondersteuning of zorg nodig is. Het gaat om buren met elkaar verbinden, zodat ze actief met elkaar meeleven, elkaar een luisterend oor of een helpende hand kunnen bieden. “Het is niet de bedoeling dat we zorg overnemen,” zegt Lieske, “maar dat we mensen helpen om langer zelfstandig te blijven.” Elza geeft een concreet voorbeeld: “Stel, iemand woont nog zelfstandig, maar kookt niet meer. Dan kan een buurvrouw af en toe een maaltijd brengen. Of ze eten samen. Dat zorgt voor contact en gezelschap.” Adam ziet het voor zich dat Goedereede opgedeeld wordt in buurten, met coördinatoren die hulpvragen en aanbod bij elkaar brengen. “Het moet simpel blijven, maar het kan veel betekenen.”
De drie hopen dat Goedereede over tien jaar nog steeds een gemeenschap is waar mensen naar elkaar omkijken. Dat je elkaar helpt door aan te bieden, maar ook te durven vragen. Lieske hoopt dat het bewustzijn groeit dat het al begint met kleine dingen. Een pan soep, het kindje van de buren uit school halen. Elza: “Door je vrijwillig in te zetten voor het dorp, voel je je verbonden. Dat is het cement van de gemeenschap.”
Dit is een artikel uit het magazine van De Goede Nieuwe Tijd Goeree-Overflakkee. Kijk op degoedenieuwetijd.nl/magazine voor meer artikelen en inspiratie.
.jpg)
