In veel gezinnen blijven de gesprekken over later vaak liggen. Hans (74), dochter Monika (47) en kleindochter Laura (19) doen het anders. In de zithoek van de levensloopbestendige woning van Hans, praten de drie generaties open met elkaar. Over fit blijven, wonen op Goeree-Overflakkee en hulp durven vragen.
.jpg)
We geven de familie de gesprekskaartjes van De Goede Nieuwe Tijd. Het doel is simpel: van elkaar horen hoe de ander over de toekomst denkt. Want wie vandaag nadenkt over morgen, is klaar voor de toekomst.
Kleindochter Laura stelt deze eerste vraag aan haar opa. Hans: “Ik wil graag zo gezond mogelijk leven, samen met mijn vrouw en met goede voorzieningen in en rondom mijn huis. Zo zou ik het graag zien.”
Op dit moment gaat het heel goed met Hans. Hij voelt zich fit en zit regelmatig binnen op de racefiets. “Dan fiets ik zo 50 kilometer. Dat gaat goed en ik voel me gezond.” Laura ziet dat ook: “Je kunt wel merken dat hij zijn best doet om fit te blijven. Dat is ook wel een groot deel van gelukkig zijn.
Hans stelt de volgende vraag aan dochter Monika: “Is jouw huis ook nog prettig als je ouder bent?” Monika is daar eerlijk over: “Nou nee, mijn huis eigenlijk niet. Ik heb een eengezinswoning maar geen slaap- en douchemogelijkheid op de benedenverdieping. Dus mijn huis is niet echt ingericht op ouder worden.”
Monika vertelt dat de woningdoorstroom op het eiland lastig kan zijn door een tekort aan seniorenwoningen. Hans vult aan dat je niet vroeg genoeg kunt beginnen met nadenken over je woonsituatie: “Ik was 55 toen ik mij inschreef voor de wachtlijst voor een seniorenwoning in Ouddorp. Men zei: jij bent gek, dat heb je nog helemaal niet nodig. Maar dat zorgde er wel voor dat mijn vrouw en ik nu zitten waar we zitten.”
Als het gaat over zorg, vraagt Monika aan haar dochter Laura: “Ben jij bereid om later te helpen?” Laura: “Dat ben ik sowieso wel van plan en dat zit ook wel in mijn hoofd. Helpen waar ik kan of waar dat nodig is.”
Toch blijkt hulp vragen niet altijd makkelijk. Monika: “Het is een familiekwaaltje. Wij vragen niet zo gemakkelijk, maar wij modderen eerst zelf aan. Pas als het echt moet, dan vraag je hulp.” Hans ziet dat ook om zich heen: “Mensen stellen de hulpvraag vaak te laat. Meestal pas onder druk van een dokter. Terwijl hulp vragen niet zwak is, maar juist krachtig.”
Hoewel Laura pas 19 jaar is en ziet dat het lang duurt voor je een woning hebt, kijkt ze met een frisse blik naar de toekomst. Zou zij het zien zitten om in een gemeenschap te leven met jong en oud? “Ja, dat zou ik mooi vinden. Als jongere kun je dan wat voor ouderen doen. Dan hoeven hun eigen kinderen zich minder druk te maken over de zorg. Zij kunnen dan ook terugvallen op de mensen in de buurt.”
Het gesprek tussen Hans, Monika en Laura laat zien dat er geen hoge drempel hoeft te zijn om te praten over de toekomst. Door te delen wat je wensen en behoeften zijn, creëer je rust voor later. Of het nu gaat om een levensloopbestendige woning, fit blijven of naar elkaar om willen kijken. Zo bouwen we samen aan een eiland waar generaties elkaar ondersteunen.
Dit is een artikel uit het magazine van De Goede Nieuwe Tijd Goeree-Overflakkee. Kijk op degoedenieuwetijd.nl/magazine voor meer artikelen en inspiratie.
.jpg)
